rrokje

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search
Wikipedia ka një artikull për fjalën:

Shqip[redaktoni]

Emër[redaktoni]

rrokje f.

  1. Një tingull zanor ose një grup tingujsh, i përbërë nga një zanore e nga një a më shumë bashkëtingëllore, që shqiptohen me një të nxjerrë të frymës. Rrokja e parë (e dytë.... e fundit). Rrokje e hapur (e mbyllur). Rrokje e theksuar (e patheksuar). Fjalë me një (dy, tri) rrokje. Varg me tetë rrokje. Ndaj në rrokje. Lexoj rrokje për rrokje. Theksi bie mbi rrokjen e parafundit.
  • Të hapura: kur fjala mbaron me zanore : shtaza (shta-za), bari (ba-ri) , lule (lu-le) etj.
  • Të mbyllura: kur fjala mbaron me bashtingllore: gazmohet (gaz-mo-het)

Në gjuhët tjera[redaktoni]


Emër[redaktoni]

rrokje f.

  1. Veprimi sipas kuptimeve të foljeve rrok, rrokem. Rrokja e armëve. Rrokja e duarve.

Në gjuhët tjera[redaktoni]