besëtar

Shqip

Besëtar

I m.sh.vjet. - Ai që hynte si ndërmjetës në mes të dy palëve në gjak për të ndërprerë hakmarrjen për një kohë të caktuar. Hyri besëtar.

II mb.vjet. -

1. Besnik. Burrë (luftëtar) besëtar. Grua besëtare. Roje besëtare.
2. Besimtar.
3. Përd. em. sipas kuptimeve të mbiemrit.

Fjalë të prejardhura

besëkeq besëkotë besëkotësi besëlidhës besëlidhje besëmirë

besëpakë besëplotë besëprerë besëqen besëshkalë

besëtytë besëtytni besëtytmor besëthyer besëthyerje besëthyes

Në gjuhë tjera

Anglisht Gjermanisht Frëngjisht Polonisht Japonisht Hollandisht Italisht Suedisht Portugalisht Spanisht Kroatisht Arabisht Greqisht Boshnjakisht Persisht

Rusisht Kinezisht Finlandishte Norvegjisht Esperanto Danisht Sllovakisht Hebraisht Çekisht Hungarisht Luksemburgisht Maqedonisht Latinisht Letonisht Rumanisht

Katalanisht Serbisht Sllovenisht Indonezisht Bullgarisht Turqisht Ukrainisht Lituanisht Koreanisht Bjellorusisht Irlandisht Estonisht Venecianisht Interlingua Anglishte e thjeshtë