besëpakë

Shqip

Besëpakë mb. -

1. Që nuk u beson sa duhet njerëzve të tjerë ose forcave të veta, që nuk ka shumë besim te diçka. Njeri besëpakë.
2. vjet. Që nuk e kishte të fortë besimin te feja.
3. Përd. em. sipas kuptimeve të mbiemrit.

Fjalë të prejardhura

besëkeq besëkotë besëkotësi besëlidhës besëlidhje besëmirë

besëplotë besëprerë besëqen besëshkalë besëtar

besëtytë besëtytni besëtytmor besëthyer besëthyerje besëthyes

Në gjuhë tjera

Anglisht Gjermanisht Frëngjisht Polonisht Japonisht Hollandisht Italisht Suedisht Portugalisht Spanisht Kroatisht Arabisht Greqisht Boshnjakisht Persisht

Rusisht Kinezisht Finlandishte Norvegjisht Esperanto Danisht Sllovakisht Hebraisht Çekisht Hungarisht Luksemburgisht Maqedonisht Latinisht Letonisht Rumanisht

Katalanisht Serbisht Sllovenisht Indonezisht Bullgarisht Turqisht Ukrainisht Lituanisht Koreanisht Bjellorusisht Irlandisht Estonisht Venecianisht Interlingua Anglishte e thjeshtë