arsyetues

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

Shqip[redaktoni]

Arsyetues -

  • m.sh.libr. - Ai që është i aftë t'i parashtrojë mendimet të lidhura në mënyrë logjike, në formë arsyetimesh; ai që merret me arsyetime ose që priret të gjejë shpjegime për çdo gjë. Arsyetues i hollë (i mprehtë, i thellë).
  • mb. -
  1. Që ka aftësi të arsyetojë; që përdor arsyen, që arsyeton. Qenie arsyetuese.
  2. Që përmban arsyet e diçkaje, që shpjegon një vendim a një veprim. Pjesa arsyetuese.[1]

Etimologjia[redaktoni]

Prononcimi[redaktoni]

Sinonime[redaktoni]

Antonime[redaktoni]

Fjalë rrjedhëse[redaktoni]

Në gjuhë tjera[redaktoni]


Anglisht
Gjermanisht
Frëngjisht
Polonisht
Japonisht
Hollandisht
Italisht
Suedisht
Portugalisht
Spanisht
Kroatisht
Arabisht
Greqisht
Boshnjakisht
Persisht

Rusisht
Kinezisht
Finlandishte
Norvegjisht
Esperanto
Danisht
Sllovakisht
Hebraisht
Çekisht
Hungarisht
Luksemburgisht
Maqedonisht
Latinisht
Austrishte
Rumanisht

Katalanisht
Serbisht
Sllovenisht
Indonezisht
Bullgarisht
Turqisht
Ukrainisht
Lituanisht
Koreanisht
Bjellorusisht
Irlandisht
Estonisht
Venecianisht
Interlingua
Anglishte e thjeshtë

Referencat[redaktoni]

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0