aftë

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

Shqip[redaktoni]

aftë mb. -

  1. është në gjendje të bëjë diçka, që ka mundësi e forca për të kryer një punë. I aftë për punë (për shërbimin ushtarak). Është i aftë. Mendërisht i aftë.
  2. Që ka prirje për diçka, që shquhet për zotësi në fushën ku punon a mëson, që e bën mirë e shpejt punën e vet, i zoti. Nxënës (student) i aftë. Punëtor (punonjës) i aftë. Mjek (aktor, studiues) i aftë. Kuadro të aftë.
  3. (Përd. em.) sipas kuptimeve të mbiemrit. Të aftët e të paaftët.

aftë f. kryes. sh.

  1. (mjek.) Fshikëz me lëng të bardhë a plagë e vogël, që del në cipën e gojës ose në gjuhë nga disa sëmundje. I bëhen (i dalin) afta.
  2. (veter. shih) shapi. Ethet e aftës. U bie afta.[1]

Etimologjia[redaktoni]

Prononcimi[redaktoni]

Sinonime[redaktoni]

Antonime[redaktoni]

Fjalë rrjedhëse[redaktoni]

Në gjuhë tjera[redaktoni]


Anglisht
Gjermanisht
Frëngjisht
Polonisht
Japonisht
Hollandisht
Italisht
Suedisht
Portugalisht
Spanisht
Kroatisht
Norvegjishte e re
Arabisht
Greqisht
Boshnjakisht

Rusisht
Kinezisht
Finlandishte
Norvegjisht
Esperanto
Danisht
Sllovakisht
Hebraisht
Çekisht
Hungarisht
Luksemburgisht
Maqedonisht
Latinisht
Serbo-kroatishte
Austrishte

Rumanisht
Katalanisht
Serbisht
Sllovenisht
Indonezisht
Bullgarisht
Turqisht
Ukrainisht
Lituanisht
Koreanisht
Bjellorusisht
Irlandisht
Venecianisht
Interlingua
Anglishte e thjeshtë

Referencat[redaktoni]

  1. Fjalori elekronik shpjegues FESH 1.0