aftë

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

Shqip[redaktoni]

Emër[redaktoni]

aftë f. kryes. sh.

  1. (mjek.) Fshikëz me lëng të bardhë a plagë e vogël, që del në cipën e gojës ose në gjuhë nga disa sëmundje. I bëhen (i dalin) afta.
  2. (veter. shih) shapi. Ethet e aftës. U bie afta.[1]

Mbiemër[redaktoni]

aftë mb. -

  1. është në gjendje të bëjë diçka, që ka mundësi e forca për të kryer një punë. I aftë për punë (për shërbimin ushtarak). Është i aftë. Mendërisht i aftë.
  2. Që ka prirje për diçka, që shquhet për zotësi në fushën ku punon a mëson, që e bën mirë e shpejt punën e vet, i zoti. Nxënës (student) i aftë. Punëtor (punonjës) i aftë. Mjek (aktor, studiues) i aftë. Kuadro të aftë.
  3. (Përd. em.) sipas kuptimeve të mbiemrit. Të aftët e të paaftët.

Në gjuhët tjera[redaktoni]

Referencat[redaktoni]

  1. Fjalori elekronik shpjegues FESH 1.0