çarmatos

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

Shqip[redaktoni]

Folje[redaktoni]

  1. I heq armët, i marr armët, e lë pa armë ose pa armatime; kund. armatos. Çarmatos ushtarët. Çarmatos kundërshtarin. Çarmatos një keqbërës. Çarmatos një anije.
  2. I heq armatimet a forcat ushtarake. Çarmatos një vend.
  3. fig. I heq dikujt mjetet për të luftuar a për t'u mbrojtur; i thyej vullnetin për të kundërshtuar ose për të sulmuar. E çarmatosi me fjalë. Përpiqen të çarmatosin klasën punëtore.
  4. usht. I heq mundësinë një arme që të shkrehë; i heq predhat ose lëndën shpërthyese një arme, zbraz që të mos shkrehë; kund. armatos. Çarmatos mitralozin. Çarmatos shulin.[1]

Etimologjia[redaktoni]

Shqiptimi[redaktoni]

Sinonime[redaktoni]

Antonime[redaktoni]

Fjalë të prejardhura[redaktoni]

Në gjuhë tjera[redaktoni]

Referencat[redaktoni]

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0