brutal

Nga Wiktionary
Shko tek: lundrim, kërko

Shqip[redaktoni]

Brutal mb. -

  1. Që sillet a vepron me ashpërsi, i vrazhdë, i ashpër, i panjerëzishëm; që përdor forcën, që sillet me egërsi. Njeri brutal.
  2. Që është i ashpër, i vrazhdë, i egër; që bëhet menjëherë e me forcë ose që thuhet fare copë, në mënyrë të trashë e jo të njerëzishme. Sjellje brutale. Përgjigje brutale. Qëndrim (veprim) brutal. Ndërhyrje brutale. Shkelje brutale e të drejtave. Forcë brutale. Në mënyrë brutale.[1]

Etimologjia[redaktoni]

Shqiptimi[redaktoni]

Sinonime[redaktoni]

Antonime[redaktoni]

Fjalë të prejardhura[redaktoni]

Në gjuhë tjera[redaktoni]




Referencat[redaktoni]

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0