Shko te përmbajtja

ballëhapur

Nga Wiktionary

Shqip

[redaktoni]

Mbiemër

[redaktoni]
  1. si mb. Që e ka ndërgjegjen të pastër, që ecën me guxim e pa druajtje në jetë; i hapur, i çiltër. Jam ballëhapur.[1]

Ndajfolje

[redaktoni]

ballëhapur ndajf. -

  1. Me ndërgjegje të pastër, me guxim e pa druajtje, ballëlart. Qëndron (shkon, del) ballëhapur. E pres ballëhapur.

Referencat

[redaktoni]
  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0