burrëri

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

Shqip[redaktoni]

Burrëri f. -

  1. Të qenët në moshën e burrit, të qenët burrë; mosha e mesme e njeriut ndërmjet djalërisë dhe pleqërisë, mosha e pjekurisë. Dhëmbi i burrërisë. Arriti burrërinë.
  2. përmb. Tërësia e burrave të një vendi, të një shtëpie etj., burrat. Burrëria e fshatit. Burrëria e shtëpisë. U mblodh burrëria.
  3. Të qenët i fortë, trim, i besës e fisnik, të qenët burrë me veti morale të larta; qëndrim i guximshëm, i vendosur dhe i papërkulur para një vështirësie, fatkeqësie a rreziku. Tregoi burrërinë. E humbi burrërinë. E përballoi (i qëndroi) me burrëri. Kam burrërinë... kam guximin...
  • S'e jep burrëria nuk e lejon zakoni i mirë, trimëria dhe fisnikëria e burrit.[1]

Etimologjia[redaktoni]

Shqiptimi[redaktoni]

Sinonime[redaktoni]

Antonime[redaktoni]

Fjalë të prejardhura[redaktoni]

Në gjuhë tjera[redaktoni]

Referencat[redaktoni]

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0