bukël

From Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

Shqip[edit]

Bukël

I f.sh.zool. - Kafshë e vogël mishngrënëse e familjes së kunadhes, me trup të hollë e të shkathët, me qime të murrme pak si të kuqërreme sipër e të bardha në bark; nuselalë, bishtafurkë. Lëkurë bukle.

  • U ka hyrë bukla u ka ardhur njeriu që duhej dhe i ka kapur një e nga një në faj, ua ka zbuluar fajet.


II f.sh. - Tufë e trashë flokësh, e dredhur si kaçurrel.[1]

Etimologjia[edit]

Shqiptimi[edit]

Sinonime[edit]

Antonime[edit]

Fjalë të prejardhura[edit]

Në gjuhë tjera[edit]

Referencat[edit]

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0