bice

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

Shqip[redaktoni]

Bice f.sh. -

  1. Gropë e vogël në tokë, ku vë thembrën e këmbës lojtari në lojën e doçkës. Ruaj (zë) bicen.
  2. fig. Vend ku ngulet një njeri për të punuar a për të ndenjur për një kohë, të gjatë; qoshe e rehatshme. Gjeti (zuri) një bice. Nuk e la bicen.
  • Ia zuri bicen dikujt ia: zuri shtigjet, nuk i la mundësi të bënte diçka.[1]

Etimologjia[redaktoni]

Shqiptimi[redaktoni]

Sinonime[redaktoni]

Antonime[redaktoni]

Fjalë të prejardhura[redaktoni]

Në gjuhë tjera[redaktoni]


Anglisht
Gjermanisht
Frëngjisht
Polonisht
Japonisht
Hollandisht
Italisht
Suedisht
Portugalisht
Spanisht
Kroatisht
Arabisht
Greqisht
Boshnjakisht
Persisht


Rusisht
Kinezisht
Finlandishte
Norvegjisht
Esperanto
Danisht
Sllovakisht
Hebraisht
Çekisht
Hungarisht
Luksemburgisht
Maqedonisht
Latinisht
Letonisht
Rumanisht


Katalanisht
Serbisht
Sllovenisht
Indonezisht
Bullgarisht
Turqisht
Ukrainisht
Lituanisht
Koreanisht
Bjellorusisht
Irlandisht
Estonisht
Venecianisht
Interlingua
Anglishte e thjeshtë

Referencat[redaktoni]

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0