çallatë

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

Shqip[redaktoni]

Çallatë f.sh. -

  1. E thelluar që mbetet në dru, në gur a në diçka tjetër kur hiqet një pjesë duke e prerë a duke e goditur; plasë. Çallatë e madhe (e thellë). Çallatë në dru (në shkëmb). Dërrasë me çallata. I bëj (i gdhend) një çallatë. I mbeti një çallatë.
  2. E thelluar në tehun e një vegle kur thyhet një cope e vogël. Çallatat e sëpatës (e thikës). Thikë me çallata. E bej me çallata. Ka çallata.
  3. përd. ndajf. Thellë dhe duke i hequr një copë. E preu çallatë. Ia hoqi gishtin çallatë.[1]

Etimologjia[redaktoni]

Shqiptimi[redaktoni]

Sinonime[redaktoni]

Antonime[redaktoni]

Fjalë të prejardhura[redaktoni]

Në gjuhë tjera[redaktoni]

Referencat[redaktoni]

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0