ndërthurje

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

Shqip[redaktoni]

Emër[redaktoni]

ndërthurje f.

  1. Veprimi sipas kuptimeve të foljeve NDËRTHUR, NDËRTHURET. Ndërthurja e teorisë me praktikën.
  2. Diçka që përbëhet nga thurja e pjesëve të ndryshme njëra me tjetrën, gërshetim i dy a më shumë gjërave. Ndërthurje ranorësh. gjeol.