zotërues

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

ZOTËRUES mb.

  • 1. Që ka në dorë një pronë, që është zot i diçkaje; sundues. Pala zotëruese. Klasë zotëruese.
  • 2. Që është në një vend kyç, që lejon të vëzhgohet e të kontrollohet tërë vendi rreth e rrotull. Pozicion zotërues. Kodër (pikë) zotëruese.
  • 3. Që është më i përhapur se të tjerët, që zë vend më të madh se të tjerët; që zotëron. Tipare zotëruese. Mendim zotërues. Koncepte zotëruese. Ngjyrë zotëruese. U bë zotërues.
  • 4. përd. em. Ai që ka diçka nën zotërimin e tij, ai që zotëron diçka. Zotëruesi i tokave. Zotëruesi i parave.