zjarrshuar

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

ZJARRSHUAR mb.

  • Që i kanë vdekur të gjithë të shtëpisë, që ka mbetur vetëm, i panjeri; i shkretë; pragshuar; si mallk. që iu shoftë shtëpia, që iu shoftë pragu. Mbeti zjarrshuar.