zeje

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

ZEJE f.

  • Mjeshtëria që ushtron dikush përditë, zakonisht duke punuar me dorë a me vegla të thjeshta, duke pasur shprehi e aftësi të posaçme, të fituara nga përvoja; zanat, mjeshtëri. Zeje ndihmëse. Zeja e këpucëtarit (e rrobaqepësit, e furrtarit). Mësoi një zeje.
  • Ia mori zejen diçkaje e mësoi diçka, e përvetësoi mirë; ia mori dorën një pune.