vetmor

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

VETMOR mb.

  • 1. Që bëhet vetëm, që nuk bëhet në bashkëveprim me të tjerë. Garë (stërvitje) vetmore. Përgatitje vetmore. Veprime vetmore. usht. Qitje vetmore. usht.
  • 2. si em. ~, ~I ~m. ~Ë, ~ËT. shih VETMITAR,~E 3.