vetëveprues

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

VETËVEPRUES mb.

  • 1. Që ka aftësinë për të kryer detyrat, për të bërë një punë ose për të zgjidhur një çështje vetë, pa pritur urdhra a udhëzime nga lart; që ka iniciativë. Organizatë (bërthamë shkencore) vetëvepruese. Si një organizëm vetëveprues.
  • 2. tek. Që vepron në mënyrë automatike. Aparat vetëveprues.