vetëqeverisje

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

VETËQEVERISJE f.

  • 1. Veprimi sipas kuptimeve të foljeve VETËQEVERIS, VETËQEVERISEM.
  • 2. E drejta për të vetëqeverisur; gjendja e një shteti që vetëqeveriset. Vetëqeverisje politike (ekonomike). Organet e vetëqeverisjes. E drejta për vetëqeverisje. Kërkesë për vetëqeverisje. Shpallja e vetëqeverisjes.