vetëdrejtim

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

VETËDREJTIM m. libr

  • 1. Veprimi dhe gjendja sipas kuptimeve të foljeve VETËDREJTOJ, VETËDREJTOHEM. Vetëdrejtimi i predhës. usht. Mekanizmi i vetëdrejtimit. usht.
  • 2. E drejta e dikujt për të vetëdrejtuar; mënyra se si vetëvepron dikush. Vetëdrejtim revolucionar.