vetëdashje

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

VETËDASHJE f.

  • 1. Dëshira a vullneti që ka vetë dikush për të kryer diçka pa u nxitur a pa u detyruar nga të tjerët. E bëri me vetëdashje. U nis me vetëdashje.
  • 2. vjet. Të dashurit e vetvetes, kujdesi i tepruar vetëm për vetveten, egoizëm.