vendtakim

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

VENDTAKIM m.

  • 1. Vendi ku takohen dy a më shumë njerëz. Vendtakim i fshehtë (i përhershëm, i zakonshëm). Shkoi në vendtakim.
  • 2. Vendi ku bashkohen dy lumenj a dy degë të një lumi. Vendtakimi i dy Drinave. Vendtakimi i Devollit me Osumin.