vendstrehim

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

VENDSTREHIM m.

  • 1. Vend i posaçëm, i ndërtuar nën tokë për t'u mbrojtur nga bombardimet në rast lufte. Vendstrehim i nëndheshëm. Ndërtuan vendstrehime. U futën në vendstrehim.
  • 2. Ndërtesë e posaçme ku strehohen veglat e makinat bujqësore. Vendstrehim i traktorëve.