vërvitem

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

VËRVITEM vetv.

  • Hidhem me vrull mbi dikë a mbi diçka, sulem, turrem; i vërsulem dikujt a diçkaje. Iu vërvit armikut. Iu vërvit në grykë. U vërvitën mbi istikame.