vërtetuar

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

VËRTETUAR mb.

  • Që është provuar me fakte, me dëshmi a me prova se është i vërtetë ose i saktë, që i është provuar vërtetësia; që është vërtetuar. Pohime (teza) të vërtetuara. Dokument i vërtetuar.