tutkun

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

TUTKUN mb. keq. shar.

  • 1. I trashë nga mendja, që nuk ia pret, që ia hedhin lehtë të tjerët; që nuk është në gjendje t'i dalë zot vetes, i humbur. Njeri tutkun.
  • 2. përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit. Çfarë tutkuni paska qenë!