tunikë

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

TUNIKË f. hist.

  • 1. Veshje e brendshme a e jashtme prej leshi a prej liri, zakonisht e bardhë, si këmishë, me mëngë dhe e gjatë deri te gjunjët, që e mbanin romakët e vjetër. Tunikë e bardhë. Tunikë e leshtë. Tunikë burrash (grash).
  • 2. anat., bot. Vemesë.