tukequr

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

TUKEQUR mb.

  • Që është dobësuar nga të pa ngrënët ose nga jeta e vështirë; që është tretur nga një sëmundje, që ka rënë, nga shëndeti; i dobësuar, i tretur. Grua e tukequr. Me fytyrë (me trup) të tukequr.