topitem

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

TOPITEM vetv.

  • 1. vet. veta III. I mpihet tehu; i trashet a i prishet tehu; çmprehët. Është topitur sëpata (kosa).
  • 2. Më pritet hovi nga diçka, filloj të ngurroj a të tërhiqem (nga një fjalë, nga një sjellje etj.); mbetem si i ngrirë, pritem, shtangem. Mos u topitni!
  • 3. Lodhem, këputem; plogështohem (nga punët, nga gjumi etj.).