topall

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

TOPALL mb. bised.

  • 1. edhe shar. I çalë; çalaman. Plak (fëmijë) topall. Grua topalle. Ka një këmbë topalle. Është topall nga të dyja këmbët.
  • 2. përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit.