thinjë

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

THINJË f. kryes.

  • 1. Qime të zbardhura krejt në flokë, në mjekër, në mustaqe etj., qime të bardha zakonisht kur njeriu plaket. I kanë dalë thinjat. I është mbushur koka me thinja. I shkuli një thinjë.
  • 2. përd. mb. Që e ka qimen si të përhitur në të bardhë (për kafshët). Dele thinjë.
  • Më dolën thinjat (më doli mjekra) duke pritur shih te MJEK/ËR,~RA. Më nxori thinjat më mundoi a më lodhi shumë; më plaku para kohe.