tharbëtohem

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

THARBËTOHEM vetv.

  • 1. vet. veta III. Tharmëtohet; thartohet. Është tharbëtuar vera (qumështi). Është tharbëtuar mielli.
  • 2. fig. Prishem a zihem me dikë, keqësoj marrëdhëniet më të, zemërohem. U tharbëtuan midis tyre.