tezë

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

TEZË f.

  • 1. logj. Gjykim a parim, vërtetësia e të cilit duhet provuar e duhet treguar; pikëpamje a ide, që shtrohet si e vërtetë dhe mbrohet me anë të disa argumenteve. Shtroi (parashtroi) tezën. Paraqiti (mbrojti, mbështeti, argumentoi) një tezë.
  • 2. Përfundim teorik, që nxirret nëpërmjet përfundimit shkencor të disa të dhënave dhe që jep në mënyrë të përmbledhur një ide; kryes. idetë a parimet themelore të një ligjërate, të një leksioni, të një kongresi a të një vepre. «Tezat e Prillit» të Leninit. Tezat e raportit (e fjalimit). Botimi i tezave.