tertip

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

TERTIP m. vjet.

  • 1. Rregull që mbajmë në shtëpi, në punë, kur kryejmë një detyrë etj. Grua me tertip. Shtëpi me tertip. Sillej me tertip.
  • 2. Paramendim, shestim, plan, marifet. Punonte me tertip. Bëri tertip. Ia punoi me tertip. Ia mori vesh tertipet.