tallje

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

TALLJE f.

  • 1. Veprimi sipas kuptimeve të foljeve TALL, TALLEM. Tallje me fjalë. E ka me tallje nuk e ka me të vërtetë, e ka me shaka. E vuri në tallje e talli. E merr me tallje nuk i jep rëndësinë e duhur, nuk e merr seriozisht.
  • 2. Fjalë a shaka tallëse; veprim a sjellje që ka për qëllim të tallë dikë a diçka. Tallje e rëndë (e fortë). Lëri talljet! S'i duroj dot talljet.