taç

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

TAÇ I m.

  • 1. Derrkuci që dosa e pjell të fundit, derrkuci më i vogël.
  • 2. I fundit i fëmijëve, djali më i vogël e më i përkëdhelur; fëmija i pleqërisë. Është taçi i tij ai.

TAÇ II m. vjet.

  • Qylaf i bardhë me një rrip të gjelbër, që e mbante shehu, dervishi e babai i bektashinjve.