strofkë

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

Shqip[redaktoni]

Emër[redaktoni]

strofkë f.

  1. Vend i gërmuar në tokë ose i ndrequr nga kafshët e egra për të fjetur dhe për të rritur të vegjlit; strofull. Strofka e ujkut (e dhelprës, e lepurit). Hyn (futet) në strofkë. Bën (ndërton) strofkën. E çoi (e nxori) egërsirën nga strofka.
  2. fig. keq. Vend ku fshihen dhe përgatiten për veprimtarinë e tyre keqbërësit ose armiqtë. Strofkë kriminelësh. Strofka e fundit e agresorëve (e reaksionit). I goditën mu në Strofkë. U shkatërroi strofkat.