stinor

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

STINOR mb.

  • Që i përket një stine, i stinës; që lidhet me një stinë të caktuar a që zgjat vetëm një stinë të vitit. Punë stinore. Punëtor stinor punëtor që punon gjatë një pjese të vitit (në bujqësi ose në një ndërmarrje ku përpunohen prodhimet bujqësore). Sëmundje stinore.