stërqitem

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

STËRQITEM vetv.

  • I bie në qafë dikujt, i bëhem bela dhe e shqetësoj vazhdimisht dikë, nuk i ndahem me diçka të mërzitshme ose të padëshirueshme. Iu stërqit në kurriz. I janë stërqitur ca minj.