sillë

Nga Wiktionary
Shko tek: lundrim, kërko

SILLË f.

  • 1. vjet. Ushqimi i mëngjesit që i shpihej bujkut në arë para dreke. Ha sillën. I shpuri (i çoi) sillën. Në kohën e sillës.
  • 2. Buka e mëngjesit, mëngjesi.