rrugëtoj

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

RRUGËTOJ jokal.

  • Bëj një rrugë, zakonisht me këmbë; shkoj në një vend tjetër me këmbë a me mjet, udhëtoj. Rrugëtoi natën. Rrugëtojnë bjeshkëve (maleve). Rrugëtonte vetëm (me shokë).