rrufitem

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

RRUFITEM vetv.

  • 1. vet. veta III. Tërhiqet nga brenda, futet (nga thithja, nga dobësia). I janë rrufitur faqet. I është rrufitur barku.
  • 2. Tretem pak nga pak prej sëmundjes, dobësohem, hiqem.
  • 3. Pës. e RRUFIT.