rreshtor

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

RRESHTOR mb.

  • 1. gjuh. Që tregon vendin e sendeve në një renditje të vijueshme gjatë numërimit. Numëror rreshtor.
  • 2. usht. Që ka të bëjë me veprimet e përbashkëta të trupave në rresht. Stërvitje (përgatitje) rreshtore. Këngë rreshtore. Hap rreshtor hap ushtarak, gjatë të cilit këmba ngrihet më lart se zakonisht nga toka dhe përplaset me forcë me të gjithë shputën.