rrangallë

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

RRANGALLË f.

  • 1. zak. shih RRANGULLA,~T.
  • 2. mospërf. Njeri i plakur, i pafuqishëm e i pavlerë; kafshë barrë e vjetër, gërdallë.
  • 3. fig. keq. Vepër a diçka tjetër që nuk ka asnjë vlerë. Rrangallë e vjetër borgjeze.
  • 4. Përd. mb. sipas kuptimeve të emrit. Shtëpi rrangallë. Makinë rrangallë. Kalë (mushkë) rrangallë.
  • I bie rrangallës flet kot.