rrëqeth

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

RRËQETH kal.

  • 1. Qeth dhentë në qafë, në gushë dhe rrëzë veshëve, zakonisht për të mos u rënë këpusha. Dhentë i rrëqethin nga fundi i gushtit.
  • 2. vet. veta III. Bën që t'i shkojnë të dridhura në trup nga të ftohtët e menjëhershëm ose nga një ndjenjë e fortë; ngjeth. I rrëqethi shtatin (trupin). Gjëra që të rrëqethin.
  • 3. Prek lehtë, fshik; sa e kap. Sa më kishte rrëqethur gjumi.