rrënjëdalë

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

RRËNJËDALË mb. bised.

  • 1. Që ka mbetur pa fëmijë, që nuk lë pasardhës; si mallk. që mos pastë fëmijë, që iu shoftë pragu e fisi, që i daltë rrënja! Burrë rrënjëdalë. E la rrënjëdalë. E mori më qafë një aga rrënjëdalë.
  • 2. I vuajtur; i mjerë, i shkretë. Njeri rrënjëdalë.
  • 3. Përd. em. sipas kuptimeve të mbiemrit. Ç'e gjeti, rrënjëdalin. I shoi pragun, rrënjëdali.