rrënim

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

RRËNIM m.

  • 1. Veprimi dhe gjendja sipas kuptimeve të foljeve RRËNOJ, RRËNOHEM. Rrënim i madh (i plotë). Rrënim ekonomik. Rrënimi i vendit (i qytetit, i fshatit). Rrënimi i shtëpisë. Rrënimi i fshatarësisë (i prodhuesve të vegjël). Rrënimi i bujqësisë (i blegtorisë). Në rrugën e rrënimit. E çuan në rrënim.
  • 2. kryes. Gërmadha, rrënoja. Rrënime të vjetra. Pastruan vendin nga rrënimet.