raja

Nga Wiktionary
Shko tek: lundrim, kërko

RAJA f.

  • 1. hist. Nënshtetas jo mysliman në Perandorinë Osmane, që nuk kishte të drejta e shtypej egërsisht.
  • 2. bised. vjet. Fshatar i varfër, njeri i shtresës së varfër e të shtypur; përmb. fshatarësia e varfër, vegjëlia. Ngriti krye rajaja.
  • 3. keq. Njeri i nënshtruar, që pranon pa bërë zë zgjedhën e tjetrit; shërbëtor a puthador i dikujt. Raja i bindur. U bë raja i dikujt.