qetës

Nga Wiktionary
Shko tek: lundrim, kërko

QETËS mb. keq.

1. Që vepron pa u ndier e nën rrogoz, që është fsheharak e i pabesë, që është thëngjill i mbuluar, tinëzar. Njeri qetës. Grua qetëse.

2. Përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit.