qenëz

Nga Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

QENËZ f.

1. Lapër e vogël lëkure që shqitet anës thoit pa u këputur krejt.

2. Ashkël e vogël dhe e mprehtë, që hyn nën thua a në mish, spicë. I hyri një qenëz. E nxori qenëzën.